اوج لذت

 

         در بنفشه زار چشم تو- من ز بهترين بهشت ها گذشته ام من به بهترين بهارها رسيده ام - اي غم تو همزبان بهترين دقايق حيات من - لحظه هاي هستي من از تو پر شده 

- بي- در          در تمام روز در تمام شب در تمام هفته در تمام ماه در فضاي خانه .کوچه . راه -

                         در هوا.زمین . درخت .سبزه .آب -- در خطوط در هم کتاب - در ديار نيلگون

                         خواب - اي جدايي تو بهترين بهانه گريستن - بي تو من به اوج حسرتي نگفتني

                         رسیده ام - اي نوازش تو بهترين اميد زيستن - در کنار تو من ز اوج لذتي

                          نگفتني گذشته ام

|+|

کشور

                                      کشور

ترا دوست دارم ،بتو نیاز دارم

تو افتخار منی ،تو الگوی منی

ای کشور عزیزم ترا برابر جانم دوست دارم .

در جهان تک و تنها تویی کشور خوبم .

همیشه ترا یاد میکنم و هرگزاز خاطرم نخواهی رفت .

                                             و فر اموشت نخواهم کرد .

به هر صدا از تو میخوانم

                به تو میخوانم از تو میخوانم

                               و به تو میسرایم.

توجه  : اشتباه نگیرید مطلب کشور ، از وطن نیست .

با احترام : یکی از مشتاقان صدای پر سوز Kishoor Kumar

 

|+|

شعری به سبک سپهری از همکار خوبم خانم نجمه رسولی مهر آبادی

 

               سایه ها

 

سایه ها ، سایه ها 

               ای آدمک های سیاه

گمشده در سنگ فرش کوچه ها

 

سایه ها ،سایه ها

               ای آدمک های سیاه

بی صدا و بی صدا و بی صدا

 

ای گریزان از شب بیچارگی

                    مست در وادی دیوانگی

با شمایم ،  با شما

سنگ فرش کوچه ها

            فرسوده شد ...

در غروب بی صدا

             خورشیدکم پژمرده شد

|+|

نماي از زیارت مولا علي (ك) مزار شريف ولايت بلخ

 

|+|

سیگار

 

 لطفاً سیگار نکشید !

 

 

اين جمله ايست كه بار ها و بار ها در

 

 مؤسسات ،ادارات ،هوتل ها ،قطار ها

 

 (ريل ها )،  اتوبوس ها (بس ها )همه جا

 

 و همه مكان بر خورد كرده ايد.

 

گاهي شده باشد كه كسي در سفر يا

 

 درخانه ميان جمع سيگار(سگرت) كشيده

 

 باشد ؟

 

 

آيا ميدانيد كه دود سيگار بد تر از كشيدن

 

 سيگار است ؟

 

 

چه ميتوان گفت، سيگاريك وسيله ايست

 

 كه ميتواند غم هاي مرا پوشش دهد ؟

 

يا همين سيگارهمنشيني است تا از درد

 

 تنهايي و درد هاي رواني نجاتم دهد ؟

 

 

سيگار را بعضي نوجوانان ما به علت

 

 عاشق شدن و خود را براي مرد جلوه

 

 دادن دود ميكنند آيا اين راهيست كه خود

 

 را به مردم عاشق بي قرار و مرد ميدان

 

 جلوه داد ؟

 

 

نه هرگز! آنعده از افراد كه ميگويند

 

 سيگاروسيله ايست پوشش دهندهء غم

 

 ،ناجي درد و تنهايي و رواني يا امثال

 

 آن ...

 

 

مرتكب اشتباه استند و خود را گول ميزنند

 

 نه مارا .

 

 

آيا تا به حال به بر چسب قطي سيگار

 

 توجه نموده ايد كه چه نوشته اند ؟

 

حالا خوب دقت كن :

دخانیات عامل اصلی سرطان است و

  برای سلامتی زیان آور است .

 

 

            

در حقيقت سيگار كليد اعتياد است .

 

 

با دود كردن سيگار نه تنها پول شما

 

 بيهوده خرچ ميشود بلكه چيزي بالا تر از

 

 آن (سلامتي )

 

 

تان در معرض خطر قرار ميگيرد .

 

 

بجاي اينكه روزانه حدود 1 يا 2 دالر

 

 آمريكايي يا بيشتر از آن را سيگار بخريم

 

 چه خوب است كه آنرا ميوه يا آب ميوه

 

 بخوريم تا صحتمان كاملتر باشد چونكه

 

 ميگويند :

 

 

عقل سليم در بدن سالم است.

 

 

                       

 

 

|+|

                             ترس

 ریش تراش از شدت خشم

میغرید

روی صورت

پایین و بالا می رفت

دور خودش می چرخید

و هر بار که از کنار بروت ۱

میگذشت

از ترس سیخ میشد !

 

 

۱-بروت = سبیل

|+|

روز مادر

 

روز مادر را برای مادر مهربانم و همه مادر های مهربان دنیا تبریک میگویم.

|+|

|+|

     ازبرادرم فرید اروند:

چشمان تو باسپیده هم پیونداست  

آمیزه  اشک و  انتظار  چند    است

چشمان  تو  رود بار  جاریی  غزل

پاکیزه  ترین  ترانه ء "اروند"  است

|+|

|+|

طفلی ودامان مادر خوش بهشتی بوده است

تا به پای خود روان گشتیم سرگردان شدیم

|+|

ایدوست

|+|

ساعاتی خوشی داشته باشید با ما..

|+|

بخش دوم سفر

 

آن کیمایی که مس وجود آدمی را طلا میسازد پند بزرگان است.

آن آفتابی که بر دلهای تاریک و خاموش نور تربیت و انسانیت و امید و حرکت میپاشد سخنان

پند آموز مجربان وخردمندان است .

اینک در این بخش سفر ابیاتی را از زبان شاعران و سخن آفرینان تهیه دیده ام امید است مورد پسندتان واقع گردد :

                                نفس هر دم زقصر عمر خشتی می کند بیدل

                                پی تعمیراین ویـرانه معـمار این چنیـن باید

                                                        خاکسـاران را کجا دارنـد پاس آبـرو

                                                       سایه راازعاجزی هرکس ته پامیکند

 

اگر عشق بتان کفر است بیدل

                    کسی جز کافر ایمانی ندارد

 

                                                            خون خور به فقر، بار دل دوستان مباش

                                                             در عـرض احتـیاج نفس می شود گران

 

                                   اگــر از بنــدگـی آگــاه شـــــــوی

                                   هر طرف سجده کنی معبود است

 

                                                      مکـن گردنـفرازی تا نسـازد دهـر پامالـت

                                                        که نی آخر زجرم سر کشی ها بوریاگردد

 

   کســی را دعـوی آزادگـی چـون سرو می زیـبد

   که با هرچهار فصل ازبی زبانی یک زبان دارد

 

                                  پــرواز بنـدگـی به خـدایـی نمیـرســد

                                  ای خاک خاک باش بلند است آسمان

 

هیچ کس خودرا نمیخواهد غبار آلود عجز

ای گـدا گـراختـیاری باشـدت شاهی گـزین

 

                                                            بی خریدار چه ارزد  گوهر
                                                           دل همان است که دلبر دارد

               زیرگردون چون سحر در یک نفس گشتیم پیر

               می شـود موی اسـیران زود در زنـدان سفـید

 

    غیر من زین قـلزم حیرت حبابـی گل نکرد

    عالمی صاحب دل است اما کسی بیدل نشد

 

                                از سر تعمیر دل بگذر که معماران عشق

                                روز اول رنگ این ویرانه ویران ریختند

 

بیدل از درد وطن خون گشت ذوق غربتم

بس که یاد آشیان کردم قفس هم تنگ شد

 

                                                                 نشد ز عالم وجاهل جزاینقدر معلوم

                                                                  که آن بخواب فتاد آن دگر پی تعبیر

 

            عاجز کشی ست  شیوهء ابنای روزگار

            بیدل به چشم خیره نگاهان زبون مباش

 

مرده را بهر چه میپوشند چشم آگاه باش

خاک خلوتگاه اسراراست و ما نامحرمیم

 

                                                                 هر که رادیدم دراین عبرت سرا

                                                                  بهر  مردن  زندگانی    میکند

 

             میشود اسرار دل روشن ز تحریک زبان

             میدهد  این  برگ بوی غنچه اندیشه را

 

                                                         جنون ناتوانان را خموشی میدهد شهرت

                                                        بغیر از بو صدای نیست زنجیر رگ گل را

 

               علاج زخم دل از گریه کی ممکن بود بیدل

                به شبنم بخیه نتوان کرد چاک دامن گل را

 

           روده  تنگ  بیک نان تهی پر گردد

          نعمت روی زمین پر نکند دیده تنگ

 

                                                       دشمن  دوست نما را  نتوان  کرد علاج

                                                      شاخه را مرغ چه داند که قفس خواهد شد

 

                   در آن قفس که بمیرم در آرزوی تو باشم

                   بدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم

 

        زمان  کج  روشان  را  ببر  کشد  بیدل

      هر آنکه راست بود خار چشم افلاک است

 

                                                            در حفظ آبرو زگهر باش سخت تر

                                                             کاین آب رفته باز نیاید بجوی باز

 

                   اظهار عجز پیش ستم پیشگان خطاست

                   اشک  کباب  باعث  طغیان  آتش  است

 

                                        تواضع  ها ی دشمن مکر صیادی بود بیدل

                                        که خم خم رفتن صیاد زبهر قتل مرغان است

 

               صبح  صادق میدمد کافور دارد در بغل

              گر علاج درد عصیان میکنی بیدار باش

 

 

 

|+|

هر چه گوئی آخری دارد بغیر از حرف عشق
کاینهمه  گفتند و آخر نیست این  افسانه  را

 

 

 

|+|